วันพุธที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2552

กลยุทธ์การฝึกอบรมในทศวรรษหน้า ตอน 2


จากการพยากรณ์สภาพแวดล้อมในอนาคตมีความสอดคล้องกันถึงการเปลี่ยนแปลงในทศวรรษหน้า การพัฒนาศักยภาพขององค์กร เพื่อลดต้นทุนและขยายโอกาสการเติบโตทุกด้านของธุรกิจอย่างยั่งยืน จึงถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็นหลักในการพัฒนาบุคลากรขององค์กรทั้งนี้เพื่อยกระดับความรู้ความสามารถและพัฒนาสมรรถนะ (Competency) ให้สูงขึ้นในทิศทางที่สอดรับกับสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต หากเรายังคงยึดหลักการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ผ่านการฝึกอบรมในห้องเรียน (Classroom Training) ถึงแม้ว่าในปัจจุบันรูปแบบการฝึกอบรมมีการผสมผสานภาคปฏิบัติร่วมด้วยที่เรานิยมเรียกว่า “workshop” ก็ตามแต่ยังคงรูปแบบเดิมๆ อยู่นั่นเอง ดังนั้นการวางยุทธ์ศาสตร์การจัดการฝึกอบรมจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงของโลก ขั้นตอนของการฝึกอบรมคงไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมมากนัก การประเมินความต้องการ (Need Assessment) ด้วยการวิเคราะหืสภาพแวดล้อมคงต้องให้ความสำคัญในลำดับต้นๆ อยู่เพราะได้ตอบปัญหาทั้งระดับบุคคลและระดับองค์กรหากแต่ว่าการวิเคราะห์ผลกระทบจากสิ่งแวดล้อมทั้งภายในและภายนอกซึ่งเปลี่ยนแปลงตามกระแสดังที่กล่าวมาข้างต้น กลยุทธ์การฝึกอบรมในทศวรรษหน้าต้องกำหนดวิสัยทัศน์ชัดเจน เป็นรูปธรรมสามารถปฏิบัติได้ง่าย มีการปลูกฝังจิตสำนึกรับผิดชอบต่อผลของการปฏิบัติงาน ดำเนินการอย่างต่อเนื่องและรัดกุม เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดที่ส่งผลต่อทั้งสองระดับทั้งบุคคล และองค์กร ภายใต้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด และความหลากหลายของวัฒนธรรมจากการเคลื่อนย้ายถิ่นฐาน วิธีการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในอนาคตควรสร้างรูปแบบการพัฒนาที่หลากหลายให้สอดคล้องกับความต้องการของคนในองค์กรโดยตรง จะต้องมองปัญหาที่เชื่อมโยงเกี่ยวข้องกันของทุกฝ่ายภายในองค์กร

การเปลี่ยนแปลงสู่การสร้างผลงาน

การจำลองสถานการณ์ นโยบายและขั้นตอนกระบวนการต่างๆ การนำเสนอรูปแบบการเรียนรู้และผลลัพธ์ การตอบสนอง การปฐมนิเทศ การประเมิน เป้าหมาย การแสดงบทบาทต่างๆ ซึ่งคำเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกระบวนการที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในด้านความรู้และทักษะ ความสามารถ ทัศนคติ ทั้งสิ้น ดังนั้นการฝึกอบรมและการพัฒนาเป็นเป้าประสงค์ของการเปลี่ยนแปลงเชิงพฤติกรรมซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขั้นก็เป็นกระบวนการเช่นเดียวกันจึงต้องเข้าใจการเปลี่ยนแปลงในองค์กรด้านวัฒนธรรมด้วยเนื่องจากสภาพแวดล้อมทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การวิเคราะห์การเสริมแรง-แรงต้านของ Kurt Lewin (1947) ได้รับความนิยมมาใช้อย่างแพร่หลายซึ่งเสนอตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงที่เรียกกันว่า “Force Field Analysis” เมื่อพิจารณา 4 ขึ้นของการเปลี่ยนแปลงโดยเริ่มจากการปฏิเสธ (Denial) การต่อต้าน (Resistance) การสำรวจ (Exploration) และสุดท้ายสร้างให้เกิดผลปฏิบัติงานที่ดี (High Performance) ผ่านขั้นความผูกพัน (Commitment) ในที่สุด เห็นได้ว่าฐานคิดของการฝึกอบรมเป็นการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในด้านทัศนคติ ความรู้ และทักษะ หรือที่เราเรียกกันว่าสมรรถนะ (Competencies) ให้เพิ่มพูนสำเร็จประโยชน์มากขึ้นหลังจากสิ้นสุดกระบวนการนั่นเอง Michael Moskowitz (2008) ได้กล่าวถึง การศึกษารูปแบบของสังคมอเมริกันเกี่ยวกับการฝึกอบรมและการพัฒนา ( American Society for Training & Development – ASTD) ดังแสดงในภาพ 2 ซึ่งประกอบด้วย 3 ขั้น กล่าวคือ ขั้นแรกเป็นเรื่องสมรรถนะพื้นฐาน คือ Interpersonal Business/Management และ Personal มีฐานคิดในด้านพฤติกรรมมนุษย์ ในด้านความคิดที่เป็นระบบของการฝึกอบรม และมีการดำเนินการอย่างเป็นกระบวนการ (Training Process) ทำให้เกิดการเรียนรู้เป็นพลวัตร สร้างให้เกิดความท้าทายนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงองค์กร (Organization Transform) มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรอบคอบ เป็นระบบ รวมไปถึงการจัดการความเสี่ยง

วันพฤหัสบดีที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552

กลยุทธ์การฝึกอบรมในทศวรรษหน้า ตอนที่ 1




องค์การสหประชาชาติมีรายงานเพื่อแจ้งเตือนประเทศสมาชิกให้เตรียมการรองรับภาวะ “Population Explosion” ในระยะเวลาอันใกล้นี้ โดยคาดการณ์ว่าในปี พ.ศ. 2593 ประชากรในโลกจะมีจำนวนประมาณ 9 พันล้านคน มากกว่าในปัจจุบันซึ่งมีจำนวนประมาณ 6,700 ล้านคนและในจำนวนนี้ประมาณ 1 ใน 4 จะมีอายุเกิน 60 ปี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มประเทศด้อยพัฒนา ซึ่งประมาณการณ์ได้ว่าจะมีประชากรเพิ่มขึ้นจาก 5,400 ล้านคน เป็น 7,900 ล้านคน
องค์การสหประชาชาติแสดงการพยากรณ์ปริมาณพลโลกในอนาคต ระหว่าง
ปี พ.ศ.2548-2593 จากการรายงานขององค์การสหประชาชาติ พบว่า ประเทศที่ด้อยพัฒนาจะมีอัตราการเกิดของประชากรเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผลจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากร จะก่อให้เกิดสถานการณ์ต่างๆ มากมาย เช่น (1) การย้ายถิ่นจำนวนมหาศาล ซึ่งเหตุการณ์จะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงระหว่างประเทศที่พัฒนาแล้วกับประเทศกำลังพัฒนา (2) ความแตกต่างระหว่างคุณภาพชีวิตของประชาชนจะห่างไกลกันมากยิ่งขึ้นในแต่ละประเทศ (3) ภาวะทุพภิกขภัย ข้าวยากหมากแพง ขาดแคลนอาหาร พลังงาน และน้ำ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ที่ปรึกษาด้านวิทยาศาสตร์ของรัฐบาลสหราชอาณาจักรพยากรณ์ว่าจะเริ่มเกิดขึ้นอย่างชัดเจนในปี พ.ศ.2573 หรือประมาณ 21 ปี จากปัจจุบัน และความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิโลกจะรุนแรงมากขึ้นจนไม่สามารถคาดการณ์ได้ (4) จำนวนผู้ยากไร้จะทวีมากขึ้น ประชากรในทวีปเอเชียจำนวนประมาณ 2 ใน 3 จะมีฐานะในเกณฑ์ยากจน ส่งผลต่อการเข้าถึงการให้บริการด้านสาธารณสุข การศึกษา และรัฐสวัสดิการต่างๆ จะเป็นไปได้อย่างจำกัด (5) การขาดแคลนน้ำสะอาดในการบริโภคอุปโภค เกษตรกรรม และอุตสาหกรรม (อนุชาติ บุนนาค, 2552) ในขณะที่ James Canton (2006) กล่าวถึง สภาพแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นกับภาคธุรกิจและสังคมในศตวรรษที่ 21 ไว้ว่า อากาศ, พลังงาน เทคโนโลยี เศรษฐกิจ การดูแลสุขภาพ ประชากร บันเทิงและวิถีชีวิตมีโอกาสที่จะส่งผลกระทบอย่างรวดเร็วซึ่งนวัตกรรมเป็นกุญแจหลักที่สำคัญที่ทำให้เทคโนโลยีเปลี่ยนแปลงในอนาคตที่เรียกกันว่า “Technofutures” นั่นคือ ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีข่าวสารด้านอินเตอร์เน็ตสร้างความสะดวกสบายอย่างมากมีการใช้เทคโนโลยีเสมือนจริงในวิถีชีวิตมากขึ้น ธุรกิจมุ่งเน้นอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม วิกฤติแรงงานมีแนวโน้มขาดแคลนจากการเปลี่ยนแปลงจำนวนประชากรของโลกที่ไม่สมดุล รวมถึงความรู้ ทักษะ และเทคโนโลยี จะส่งผลกระทบต่อองค์กรทั่วโลกอย่างมาก โปรดติดตามตอนต่อไป